Konu: Güneysu Köyleri Ve Resimleri

Güneysu Tepebaşı

Tepebaşı

HANESİ:80
NÜFUSU: 434
KÖY OLUŞ TARİHİ: ESKİ KÖY
MAHALLELER: SİNGAZ (MERKEZ), MİNGİLOTİ (YENİ)
ESKİ ADI: SİNGAZ


İlçe Merkezine sınır bir köydür.
Dumankaya, Yeşilyurt, Kiremitköy köyleri ile Merkez ve Ulucami mahalleleri ile çevrilidir.
Ayane (Taşlık) Dağı denilen bir dağı vardır.
Ayane Yırmağı ve Malavac Yırmağı adında iki de akarsu vardır.
Meşhur Katarahte Gölü ve Şelalesi buradadır.
Köy 80 hanelidir.
Tepebaşı, eskiden Singaz adında Tepebaşı ve Yeşilyurt köylerinden oluşan bir köydü.
Köyü oluşturan Mahalleler Singaz (Merkez), Mingiloti (Yeni) mahalleleridir.
Soyadlarına göre köyde yaşayanlar, Ağrelim , Arıcı, Balcı , Baş, Bilgin, Birinci, Külünk, Kaba,Nar, Özdemir, Işık, Verooğlu, Yılmaz, Uzun, ve Erbaş sülaleleridir.
Katarahte gölüne kadar bilinen bütün tatlı su balıkları yaşar.
Çay sanayii yoktur.Ender özel Çay fabrikası olmayan köyler denizdir.
Ticari faaliyet gösteren yalnız eski bir bakkalı vardı.
Her mahalleye yol gider.
Eğitim hizmetleri eski bir mahallesi olan Yeşilyur’ta eğitmenli bir okulun açılmasıyla başlar.
Şimdiki eğitim hizmetleri 1961 yılında yapılan ilkokuldan yürütülür.
Sağlık ocağı ve evi yoktur.
Bilindiği kadarıyla önemli bir eser yoktur.
Yalnız ahşap yığma eski Tepebaşı Camisi çok önemliydi.Köyde 2 cami vardır. Tepebaşı Camisi ve Yenimahalle Camisi.
Çalışır 3 değirmeni vardır.Duze Deremeni, Sofi Eminin Deremeni ve Vakıf Deremeni.
Tarihi, özel ve sosyal varlıklar dışında 1 İlkokul, 2 alımyeri ve 1 lojman vardır.
Köyde 1968’den itibaren görev yapan muhtarlar şunlardır;
Mustafa Arıcı (1968-1973)
Mustafa Arıcı (1973-1977)
Mustafa Arıcı (1977-1984)
Mustafa Arıcı (1984-1986)
Mehmet Birinci (1989-1994)
Ethem Bilgin (1994-......)
Görev dönemleri bilinmeyen Mustafa Arıcı’dan önceki bilinen muhtarlar , Halim Arıcı, Veysel Baş, Mehmet Arıcı, Zülkayneyin Işık’dır.
Yalnız köylüsüne değil çevresine de bir çok hizmette bulunan Ağrelim Mustafa Efendi (Arıcı), Memiş Ağrelim , Şükür Birinci ve Fuat Arıcı gibi önemli şahsiyetlere sahip bir köydür.
Yararlılıkları dokunmuş saygıyla anılan bu insanlar arasında , yapı ustası, Refik Arıcı’yı şair, Memiş Ağrelim ve Hasan Külünk’ü kemaneci, Yahya Birinci, Reşat Birinci ve Mikail Bilgin’i ; halk ebesi, Ağrelim Mustafa Efendi (Ağrelim) ve Mehmet Külünk’ü , öğretmen, Şükür Birinci (eğitmen), Fuat Arıcı ve Müjgan Arıcı’yı sayabiliriz.

Yeşilköy

HANESİ : 116
NÜFUSU: 444
KÖY OLUŞ TARİHİ: 1957
MAHALLELERİ: KATİLOZ ( EFENDİLER ) , DEMİRCİLER ( MÜFTÜ ) , FİLER ( KÖYBAŞI ) , MESEROŞ ( SARAY )
ESKİ ADI : KASKANOZ

İlçenin güneyinde yer alan ilçe merkezine uzak bir köydür.
Kiremitköy , Dumankaya , Yüksekköy ve Asmalıırmak köyleri ile çevirilidir.
İslam Dağı ve Şemica tepesi adında iki dağı vardır.
Dört akarsuyu vardır. Bunlar Arnağut Yırmağı, Kilavun Yırmağı, Baltalık Yırmağı ve Terzi Yırmağı’dır.
Kara gol adında bir dere gölü vardır.
Çok sis alan bir köydür iki ay sürekli sis aldığı olur.
Köy 116 hanelidir.
Yeşilköy , eski adı Puluhoz olan Dumankaya , Yeşilköy, Yüksekköy , Ballıdere ve Asmalıırmak köylerinden oluşan bir yerleşim yeriydi.
Köyü oluşturan mahalleler, Katiloz ( Efendiler ) , Demirciler ( Müftü ) , Filer ( Köybaşı ) ve Meseroş ( Saray ) mahalleleridir.
Soyadlarına göre köyde yaşayanlar, Baş, Bıyık, Büyük , Erdoğan , Gül , Gürel , Karalı , Karal , Karalıoğlu , Koçalı , Türk , Özdemir , Yanık , Gürci , Taşkıran ve Türkoğlu sülaleleridir.
Çay sanayini oluşturan 2 özel çay fabrikası vardır. Yeşilköy Çay 1991 ‘de , Aslan Çay 1993 ‘de faaliyete başlamıştır.
Günlük yaş çay işleme kapasiteleri yaklaşık 8 tondur.
Ticari faaliyet gösteren 3 bakkal , 4 marangoz , 1 özel çay fabrikası ve 1 nalbur vardır.
Sağlık ocağı ve evi yoktur.
Köyde eski bir dernek vardı.
Köyün önemli tarihi eseri taş kemer köprüsüdür.
Köyün iki camisi vardır. Yeşilköy Camisi ve Ayvasıl ( Saray ) Camisi.
Üç çalışır değirmeni vardır. Alinin değirmeni , Çıkarış Değirmeni ve Meseroş Değirmeni .
Tarihi , özel ve sosyal varlıklar dışında 1 ilkokul , 1 ilköğretim okulu 2 alımyeri ve 1 postahane vardır.
Köyde 1968’den itibaren dönemlerine göre görev yapan muhtarlar şunlardır.: Hüseyin Yanık ( 1968 – 1973 ) , Hasan Çelik ( 1973 – 1977 ) , Niyazi Yanık ( 1977 – 1984 ) , Yusuf Yanık ( 1984 – 1989 ) , Mehmet Yanık ( 1989 – 1990 ) , Muhammet Karalı ( 1990 – 1994 )ve Ramazan Büyük ( 1994 - … )
Görev dönemleri bilinmeyen Hüseyin Yanık ‘dan önceki bilinen muhtarlar; Tahir Türk , Hasan Türk , Muhammet Büyük ve Osman Karalı’dır.
Yararlılıkları dokunmuş saygıyla anılan bu insanlar arasında , bakırcı , Dr. Yakup Karalı’yı; demirci , Molla Bilal ( Karalı ) , Ali Karalı , Osman Karalı , ve Mehmet Karalı’yı ; yapı ustası , Memiş Çavuş ( Mehmet Karaali ) , Muhammet Karali , Tahir Türk , Mehmet Türk ve Şaban Türk , veteriner , Şaban türk’ü , halk ebesi , Muta ( Zekiye Baş ), Hanime türk ve Zekiye Karali’yi ; hoca , Molla Bilal ( Karali ) Cevahir Osman Efendi ( türk ) , Molla Mustafa ( Baş ) ve Hacı Yusuf ( Karalı )yı sayabiliriz.

Ortaköy
HANESİ : 235
NÜFUSU: 1074
KÖY OLUŞ TARİHİ : 1962
MAHALLELERİ : ORTAKÖY , PARAVOL, KOSPOCA , YUKARIKÖY
ESKİ ADI : SETOZ ( KIBLEDAĞI )

İlçe merkezine bitişik bir köydür. Güneli, Kıbledağı , kiremitköy, Yeniköy, eskicami mahallesi ve merkez mahalle ile çevrilidir.
Kıbledağı’na ortka olan köylerdendir. Bunun yanında Filer Tepesi, Halev ( Karşıyaka) Tepesi, İslamun Sirti ve Gudel Sirti diğer dağlardır.
Kıbledağı Deresi ve Koskorim Deresi adında iki akarsuyu vardır. Köy 235 hanelidir.
Soyadlarına göre köyde yaşayanlar, Alev, At, Aybar, Azaklı , Çakıroğlu , Demirkan, Erdoğan , Erkan, Fırat , Gültekin , Günay , güven, Hacıahmetoğlu , Hoşaf, İstikbal, Kazdal, kUrt, Mandevoğlu , Mamuş, Öksüzömer, Özdemir, Sevinç , Tufan, Varol, Yetkiner, Yıldırım, Yılmaz sülaleleridir.
Çay sanayini oluşturan 3 özel çay fabrikası vardır. 1986’da Orta Çay, 1991’de Mandev Çay ve 1992’de Örnek Çay Faaliyete başlamıştır.
Günlük yaş çay işleme kapasiteleri yaklaşık 115 tondur.
Ticari faaliyet gösteren 4 bakkal , 2 marangoz vardır.
Muhtar Osman Demirkan’ın önçülüğünde 1949’lerde ilk yolu yapılan köydür.
Günaysu’daki en önemli medreselerden birisi Setoz Karyesi ( Medrese ) bu köydeydi.
Bir sağlık ocagı vardır.
Ortaköy İlkokulunda yörede dokunan çambilerden koltuk sandalye ve zembil gibi eşyalar yapıldı.
Şimdiki sağlık ocağının bulunduğu yerdeki setoz Kilisesinden eser kalmamıştır.
Yıkılmış iki taşkemer köprüsü de aynı durumdadır.
Şimdiki Paravol, Ortaköy, Ğudel Çamii, ahşap yığma,Dığla ve Kıbledağı camileri ise taş ve ahşap yığma yapılardır.
Paravol’daki Nafioğlu Kopalisi’de günümüze kalmamıştır.
Köyde 5 cami vardır. Ortaköy , Paravol, Ğudel, Dığla ve kıbledağı camileridir.
Çalışır durumda 7 değirmen vardır. Parvol , Hacıefendinin , Yukarıköy ve Bayramağa deremenleri.
Tarihi , özel ve sosyal varlıklar dışında 1 ilkokul , 1 sağlık sağlık ocağı , 3 alımyeri, 1 lojman , 1 kuran kursu ,1 boğa durağı ve Kıble Dağı’nda 1 telsiz radarı vardır.
Köy Oluş tarihi itibariyle görev yapan muhtarlar şunlardır.:
Osman Demirkan ( 1962 – 1968 ), Muhammet Kazdal ( 1968 – 1973 ) , Muhammet Kazdal ( 1973 - - 1977 ) Haydar Erdoğan ( 1984 – 1989 ) Muhammet Kazdal ( 1989 – 1994 ) ve İsmail Alev ( 1994 - …. )
Yararlılıkları dokunmuş saygıyla anılan bu insanlar arasında, bakırcı, rauf kurt’u ; yapı ustası , Kadusun İlyas ( Yıldırım ), Salih Azaklı, Muhammet Erdoğan , Niyazi Erdoğan’ı ; şair Nezafet Erdoğan ve Hatice Erdoğan’ı kemaneci,n Necat Yıldırım ve Seyfullah Erdoğan’ı halk hekimi, Muhammet Mamuş, Kazım Alev’i ; halk veterineri , Fatuli Nene ( Emine Demirkan ) , Ali İstikbal, Osman Erkan’ı ; halk ebesi , Şemsenun Emine ( İstikbal ) , Fatma ve Tenzile Azaklı’yı ; hoca , Hacı Mehmet efendi ( Güven ) Hacı Tahir Efendi ( Güven ) Ömer Efendi ( Yılmaz ) Osman Yılmaz’ı ; öğretmen , Hamit Güven , Mehmet Erkan Mandevoğlu , Hakkı İstikbal , Yakup İstikbal , Ömer Demirkan , Fikret Güven , Hamdi Tufan , ve Muhammet Erkan’ı sayabiliriz.
Güneysu’nun ilk özel dergisi olan Ayane, Ortaköylü gençler tarafından çıkartılmıştır.
Mehmet Erdoğan’a ait Örtüye Bürünen Sözler adlı bir şiir kitabı vardır.

Küçükcami

HANESİ 160
ESKİ KÖY
MAHALLE OLUŞ TARİHİ : 1969
Köyler: Tarakçı, Şoz, Orta
Eski Adı : Veroz

İlçeya Bağlı Mahalledir,
Güneli, Selamet, Adacami Köyleri ve Ulucami, Eski Cami, Merkez Mahalleri ile çevrilidir.
Küçükcami diğer mahalleler gibi düz konumdadır. Tepe konumunda çok küçük bir dağı vardır.Bu tepeye Kuspi (Kütük) Duzi derler. Potamya deresi buradan geçer. Bundan başka sakoğun ırmağı, ve hodenun ırmağı adında iki akarsuyu daha vardır. Merkez mahallesine sınır Koçakarı Goli adında eski bir dere gölü vardı.
Karoğun fındıklığındaki madenlerden kiremit imal edilirdi.
Mahalle 160 haneli olduğu tespit edilmiştir.
Küçükcami, Veroz adında Küçükcami ve eski cami mahallelerinden oluşan bir köydü. Güneysu 1987’de belediye olunca merkeze bağlı bir mahalle oldu.Bir süre sonra eski mahallesi eskicami 1991’de ayrılınca ikiye bölündü.
Mahalleyi oluşturan bölgeler, Tarakçı, Şoz ve Orta mahalleleridir.
Soyadlarına göre mahallede yaşayanlar, Aydeniz, Hekim, İstipoğlu, Kanbur, Kapatoğlu, Kara, Küçüközdemir, Mutlu, Okur, Tarakçı, Terzioğlu, Topçu, Sevinç ve Yılmaz sülaleleridir.
Bu mahallede tarak yapmak için kamış yetiştirildi. Tarakçı mahallesinde yaşayanların çoğu, bir dönem tarakçılık yaparak sağladı.
Andi ve Peştamal tezgahlarında kullanılan bu tarakların, bütün Karadeniz sahillerinde satışı yapılırdı. Her Mahalleye yol gitmektedir. Eğitim hizmetleri Güneysu’nun en önemli iki medresesine yakın bir konumda olduğundan eskiye dayanır.
Küçükcami ilkokulu 1962 yılında açılınca eğitim hizmetleri burada yürütüldü.Bu okul 1988’de yıkılınca merkez mahallesinde ki eğitim kurumlarından yararlanılmaya başlandı.
Mahallenin önemli bir tarihi eseri yoktur. Şimdiki küçükcaminin yerine ahşap yığma eskisi vardı. İki cami vardır. Küçükcami Camisi ve Köprübaşı Camisi.
Çalışır iki değirmen vardır. Maksudun Deremeni ve Alimoğun deremeni. Eskiden çalışır durumda, tarakçılar deremeni adında bir değirmen daha vardı.
1 kamu çay Fabrikası,
3 Alım Yeri,
1 yurt binası,
2 lojman,
1 Kuran kursu,
2 taş Köprü,
1 Asma Köprü vardır.

1968’de itibaren dönemlerinde görtev yapan muhtarlar şunlardır;
Ahmet İSTİF (1968 – 1977),
Osman HIZIR (1977 – 1990),
Bektaş İSTİF (1990 – 1998)

Görev Dönemleri bilinmeyen Hüseyin YANIK’tan önceki bilinmeyen muhtarlar, Kuleva Ahmet (AYDENİZ) Dayı, Abtula İSTİF, Şükür SAKAOĞLU, Muvlut MUTANOĞLU (Hızır), Hayrullah TARAKÇI, Cevuz (Mehmet) BOSTAN, Sefer AYDENİZ, Mustafa İstif, Ali İSTİF ve Hüseyin HEKİM’dir.

Yalnız mahallesinde değil çevresine bir çok hizmetti bulunan Hüseyin HEKİM gibi önemli şahsiyetlere sahip bir mahalledir.

Yararlılıkları dokunmuş halk arasında saygıyla anılan bu insanlar arasında, Osman HIZIR’ı Yapıs Ustası, Süleyman TOPÇU, Şair, Muteyir (Masar) istif, Halk hekimleri, Hekim Mustafa (İstif), Hacı Yahya (İstif), Hüseyin Hekim, Halk veterineri Hüseyin Hekim, Hoca Mehmet Hakim ve Ahmet Efendi (Kapot)’yi sayabiliriz.

Kiremitköy

HANESİ : 751
KÖY OLUŞ TARİHİ: ESKİ KÖY
MAHALLELERİ : KAKAYOS, YIĞCILAR , AŞAĞI
ESKİ ADI: KALUHARAF

İlçenin güneyinde yer alan ilçe merkezine sınır bir köydür.
Tepebaşı, Yeşilköy, Asmalıırmak , Çamlıca, Kıbledağı , Ortaköy köyleri ve Merkez Mahlle’si ile çevrilidir.
Kible Dağı Dağı’na ortak olan köylerdendir. Diğer başka bir dağı ise Ğudel Dağı’dır.
Dere ve Koyici Yırmağı adında iki akarsu vardır.
Kiremitköy’de çok sayıda dere gölü vardır. Bunlar , Kazan, Gemidirek, Lereva, Lokman , Devren, Elena , Yılan , Catal , Kostora ve meşhur Katarahte gölleridir.
Eskiden köyde bulunan toprak madenlerinden kiremit elde edilirdi. Kiremitköy adını bu özelliğinden dolayı almıştır.Köy 153 hanelidir.
Köyü oluşturan mahalleler, Kakayoz, Yığcılar veAşağı mahallelerdir.
Soyadlarına göre köyde yaşayanlar , Kutlu ; kara , Kazancı ,Kul , Maşalacı , Okul , Soy , Yanık , Yavaş ve Yığcı sülaleridir.
Yaklaşık 24 kiremit imalathanesi , kiremitlerin pişirildiği 11 ocak vardır.
Çay sanayiini oluşturan 2 özel fabrikası vardır. 1991 ‘de Ne Çay , 1992 ‘de Başaran Çay faaliyete başlamıştır.
Günlük yaş çay işleme kapasitesi yaklaşık 50 tondur.
Ticari faaliyet gösteren 2 marangozu ve 2 özel çay fabrikası vardır.
Önceden faaliyette olan 3 bakkalı , 24 kiremit imalethanesi 11 kiremit ocağı daha vardı.
Eğitim hizmetleri 1965 yılında yapılan şimdiki ilkokulundan karşılanır.
Köyde bir sağlık ocağı vardır.
Köyde eski bir dernek vardı
Köyün en önemli tarihi eseri Aşağı Kiremit Camii ve bu camiye bitişik bir tarzda yapılan eski Aşağı Kiremit Camii Menderesesi’dir.
Bu yapı geleneksel taş ve ahşap yığma bir yapıdır.
Köyü Dumankaya’ya bağlayan Devren denilen taş kemer bir de köprü vardır.
Çalışır 2 değirmeni vardır. Molla Memişler Deremeni ve Yanıklar Deremeni.
Tarihi , özel ve sosyal varılıklar dışında 1 ilkokul , 1 sağlık ocağı , 4 alımyeri, 2 lojman daha vardır.
Köyde 1968’ den itibaren dönemlerine göre görev yapan muhtarlar şunlardır; İdris Kul ( 1968 – 1973 ) , Hasan Okur ( 1973 – 1975 ) , Rifat Kara ( 1973- 1975 ) , Sayrullah Yanık ( 1977 –1984 ), Sayrullah Yanık ( 1984 –1989) Hasan Yığcı ( 1989 – 1994 ) ve Ahmet Kul ( 1994 - ... )
Görev dönemleri bilinmeyen İdris Kul’dan önceki bilinen muhtarlar, Ali Kutlu , Abdullah Kutlu, Mehmet Kara, Mustafa Kara, İdris Okur’dur.
Yalnız köylüsüne değil çevresine de bir çok hizmette bulunan Besim Kutlu gibi önemli şahsiyetlere sahip köydür.
Yararlılıkları dokunmuş saygıyla anılan bu insanlar arasında bakırcı, Şefik Kara’yı ; yapı ustası Şaban Maşalacı, Abdullah Kutlu , Nazım Yanık, Şaban Mandika ve Ali Kulû ; şair , Besim Kutlu’yu; kemaneci , Ahmet Maşalacı’yı ; halk veterineri, Mehmet karayı halk ebesi, Hatice Yavaş ve ayşe Maşalacı’yı sayabiliriz.

Islahiye

HANESİ:680
NÜFUSU:1698
KÖY OLUŞ TARİHİ: ESKİ KÖY
MAHALLELER:KANBOZ (KAYACIK), ÇİKLARAMOZ (BULUTLU), ADA, TAŞCAMİ, ÖKSÜZÖMERLİ,DEREBAŞI
ESKİ ADI :YUKARI KANBOZ

İlçe Merkezine uzak bir köydür.
Selamet, Güneli,Başköy, Gürgen köyleri ve Çayeli ile çevrilidir.
Köyde çok sayıda dağ vardır.Bunlardan en büyüğü Ezan Dağı’dır. Tepe konumunda diğer dağlar ise, Haliçor Tepesi, Moholoş Tepesi ve Güneli Tepesi’dir.
Ezan Dağı ve Kanboz Yaylasında oldukça geniş düzlükler bulunur.
Mezralar Ezan Dağı’nın eteklerindedir.Bunlardan en önemlileri Kaliçor , Meheloş, Ğeşluk ve Güneli Yırmağı adıyla bilinen mezralardır.
Çok sayıda akarsuyu olan bir köydür.Bunlar, Kuçuk Dere, Orta Dere, Deremoz Yırmağı, Karanlık Yırmağı, Şana Yırmağı,Koliçar Yımağı, Moholoş Yırmağı , Güneli Yırmağı,Ofuruk Yırmağı, Limişoz Yırmağı ve Yabanilik Yırmağı’dır.
Köy 680 hanelidir.
İshaliye, eski adı Kanboz olan İshaliye, Selamet ve Yenidoğan köylerinden oluşan bir köydü.
Köyü oluşturan mahalleler, Kanboz (Kayacık), Çiklaramoz (Bulutlu), Ada, Taşcami, Öksüzömerli,Derebaşı mahalleleridir.
Soyadlarına göre köyde yaşayanlar; Bayraktar, Bostani Canımoğlu, Demir, Deniz ,Er, Ergün, Eroğlu, Fındık, Fındıkçı, gemici, hanedar, Hacıosmanoğlu, kandemir, Kavcı, Keskin, Keleşoğlu, Kırbaş, Öksüz, Öksüzömeroğlu, Sancaktutan, Sofuoğlu,Solak, Şahin, Torpı, Topçu, Ustaoğlu,Yazıcı, Köse, Pereci, Altaş, Taşpınar, ve Taşçı sülaleleridir.
Çay sanayiini oluşturan ili özel çay fabrikası vardır.1991 ‘de Sancaktutan Çay, 1992’de Bostan Çay faaliyete başlamıştır.
Ticari faaliyet gösteren 1 silah atölyesi, 2 bakkal, 5 marangoz, 2 özel çay fabrikası vardır.
Her mahalle yol gider. Posta hizmetleri köydeki postahaneden görülür.Elektrik köye çok geç bir zamanda ,1973’de gelmiştir.
Eğitim hizmetleri eskiye dayanır.Eğitim hizmetlerinin yürütüldüğü beş ilkokul vardır.
Bir sağlık ocağı vardır.İlçenin nahiye olduğu zamanlarda başka bir sağlık ocağı daha vardır.
Köyde Derebaşı Camii yaptırma Derneği adında bir dernek vardır.
Selamet’te olduğu gibi bu köyde de Süleyman Dereci adında bir silah yapım ve tamir ustası vardır.
Tarihi eserler açısından zengin bir geçmişe sahiptir.
İki taş kemer köprüsü vardır.Ahşap yığma camilerden eski Kanboz ve Ada Camileri halen durur.
Kilise Duzi denilen yerde eski bir kilisenin olduğu söylenir. Fakat hiçbir kalıntı yoktur.
Diğer köylerdeki kopaliler gibi bu köyde bulunan Bostanların Kopalisi de korunamamıştır.
İbadete açık 8 cami vardır. Taşköprü Camisi, Bulutlu Camiisi, Derebaşı Camiisi, Öksüzömerli Camiisi ile aynı adları taşıyan ikirer Ada camileri ve Kanoz camileri.
Çalışır durumda 4 değirmen vardır. Öksüzömerin Deremeni, Ada Deremeni ve iki Derebaşı Deremeni
Tarihi , özel ve sosyal varlıklar dışında 5 ilkokul, 1 sağlık ocağı, 10 alımyeri, 1 postahane, 5 lojman ve 2 asma köprü vardır.
1968’den itibaren dönemlere göre görev yapan muhtarlar;
Hızır Torpi (1968-1973)
Muhammet Torpi (1973-1977)
Muhammet Torpi (1977-1984)
Muhammet Torpi (1984-1989)
Ali Fındıkçı (1989-1994)
Kadem Bostan (1994-.....)
Görev dönemleri bilinmeyen Hızır Torpi’den önceki muhtarlar, Mehmet Torpi, Mustafa Sancaktutan, Ömer Bayraktar, Hüseyin Fındık ve İsak Dereci’dir.
Yalnız köylüsüne değil çevresine de bir çok hizmette bulunan Mustafa Kayhan, Mustafa Fındık gibi şahsiyetlere sahip bir köydür.
Yararlılıklar dokunmuş saygıyla anılan bu insanlar arasında, silah ustası, Süleyman Dereci’yi; yapı ustası, Harun Fındık’ı ; külek ve yayık ustası, Ali ve Seyfullah Sançaktutan’ı;şair,İdris Kabrel (Hanedar),Hilmi Hanedar ve Halil Sancaktutan’ı halk hekimi, Halil ve İbrahim Sancaktutan’ı;halk ebesi, Meryem Fındık ve Seyarre Ustayı; hoca,Dursun Gemecioğlu ve Kabrel Hoca (İsmail Hanedar)’yı; öğretmen, Mustada Fındık’ı(Eğitmen) sayabiliriz.

Güneli

HANESİ: 130
NÜFUSU: 709
KÖY OLUŞ TARİHİ : 1953
MAHALLELERİ : KATİLOZ , VATİNCİ, MESEROZ
ESKİ ADI : KATİLOZ

İlçe merkezine sınır bir köydür.Köyde bulunan tek akarsu Gürgen Deresi’dir.
Köy 130 Hanelidir.
Köyü oluşturan Mahalleler, Katiloz, Vatinci ve Meseroz mahalleleridir.
Soyadlarına göre köyde yaşayanlar, Atasoy , Bıyık , Cep , Demirci , Gemicioğlu , Katmer, Kalın , Kayış , Kovla , Köroğlu , Mercan Pece sülalesidir.
Çay sanayini oluşturan Güneli Çay adında 5 tonluk 1 özel çay fabrikası vardır.
Ticari faaliyet gösteren 3 bakkal, 2 marangoz , 1 özel çay fabrikası vardır.
Sağlık kuruluşu yoktur.
Köyde 2 camii vardır. Güneli Camisi ve Meseroz ( Yeni güneli ) camisi .
Çalışır durumda ve iki taşlı Çifte Deremen adında 1 değirmeni vardır.
Tarihi , özel ve sosyal varlıklar dışında 1 ilkokul, 3 alımyeri , 2 lojman , 2 kuran kursu ve 1 asma köprü vardır.
Köyde 1968 ‘den itibaren dönemlerine göre görev yapan muhtarlar şunlardır.:
Ahmet Kaya ( 1968 – 1973 ) , Ramazan Kalın (1973 – 1977 ) , Hilmi Peçe ( 1977 – 1984 ) , Yakup Bıyık ( 1984 – 1989 ) , Hilmi Peçe ( 1989 – 1994 ) ve Seyfullah Kalın ( 1994 - … )
Görev dönemleri bilinmeyen Ahmet Kaya ‘dan önceki bilinen muhtarlar: Kazım Pece , Aziz Karaosman ve Ahmet Mercan ‘dır.
Yararlılıkları dokunmuş saygıyla anılan bu insanlar arasında bakırcı , Nüfeil Bıyık’ı , demirci , Mehmet Bıyıkı , fenerci Nüfeil Bıyık’ı, yapı ustası , Mehmet Bıyık’ı kemaneci , Ramazan Katmer, Şemsettin Katmer, Metin Cep’i,halk veterineri ; Halil Demirciyi ; halk ebesi: sultan Pece ve Fadime Pece’yi ; hoca Şefik Hoca ( Bıyık ) ve Hafız Şaban ( ( Koliva ) ‘ı ; Öğretmen , Şefik Hoca ( Bıyık ) ‘yı sayabiliriz.







__________________

Dumankaya
HANESİ : 120
NÜFÜSÜ :465
KÖY OLUŞ TARİHİ : ESKİ KÖY
MAHALLELERİ : DÜZLER ( MERKEZ ) , BAKATOĞLU , ÇAMLICA, ÖRNEK
ESKİ ADI : PLİHOZ

İlçeini güneyinde yer alan ilçe merkezine uzak bir köydür.
Kiremitköy, Tepebaşı, Yeşilköy köyleri ve il merkezi ile çevrilidir.
Arnağut Yırmağı ve köye az sınırı olan singaz Yırmağı adında iki akarsuyu vardır.
Köyde Devren Goli ve elena Goli adında iki dere gölü vardır.
Köy 120 hanelidir.
Köyü terk etmiş bir çok aile vardır. Sürekli göç verir.
Köyü oluşturan Mahaleler, düzler ( Merkez ) , Bakatoğlu , Camlıca ve Örnek mahalleleridir.
Soyadlarına göre köyde yaşayanlar , Aydın , Baş, Çelik , Delibalta, Pehlivan, Erdoğan , Genç , İbuk , Karal, Kondakçi, Koçalı , Küçükvar, Mırzaloğlu , Türk , Varlı, Yanık ve Yılmaz sülaleleridir.
Çay sanayini oluşturan 1 özel çay fabrikası vardır. Yeşilkaya Çay Fabrikası. Bu fabrika 1988’de faaliyete başlamıştır.
Şimdi Karali Çay olan bu fabrikanın günlük yaş çay işleme kapasitesi yaklaşık 70 tondur.
Ticari faaliyet gösteren 1 bakkal, 1 marangoz ve 1 özel çay fabrikası vardır.
Önceden faaliyette olan 1 demirci 2 bakkal daha vardır.
Güneysu’nun önemli medreselerinden birisi olan Puluhoz Karyesi (Medresesi) buradaydı.
Önemli bir eseri yoktur.
İki taş kemer köprü vardır.Bunlar , Kuroğlu Yırmağı Koprisi ve bu köyü Yeşilköye bağlayan Deremen Yırmağı Koprisi .
Köyde bir cami vardır. Bu Dumankaya Camisi’dir.
Çalışır bir değirmeni vardır. Bu Rehte Değirmeni’dir.
Tarihi, özel ve sosyal varlıklar dışında 1 ilkokul , 3 alımyeri, 1 lojman daha vardı.Köyde 1968’den itibaren dönemlerine göre görev yapan muhtarlar şunlardır: Hasan Çelik ( 1968 – 1973 ) , Hasan Çelik ( 1973 – 1977 ) , Hasan Çelik ( 1977 – 1984 ) , Niyazi Delibalta ( 1984 – 1989 ) , Niyazi Delibalta ( 1989 – 1994 ) ve Niyazi Delibalta ( 1994 - … )
Görev dönemleri bilinmeyen Hasan Çelik’den önceki bilinen muhtarlar , Ali Kondakcı , Mehmet Baş, Musa Erdoğan ve Hasan Genç’tir.
Yararlılıkları dokunmuş saygıyla anılan bu insanlar arasında bakırcı , vahdettin KOndakçı’y demirci , Mahmut ve Ahmet Delibaltayı, yapı ustası ; Mahmut delibalta’yı şair ve kemaneci , recep Delibaltayı ,halk hekimi ve veteriner , Fatma Çelik’i halk ebesi , Fatma ve Fadime Çelik’i hoca Abdurrahman Baş’ı; öğretmen , Salih Özdemir( Eğitmen) ve Ramazan Yılmaz’ı sayabiliriz.

Çamlıca

HANESİ : 100
NUFÜSÜ: 751
KÖY OLUŞ TARİHİ : 1990
MAHALLELERİ : KALENDER ( ÇAMLICA ) , ALIKICA, Muher , KÜLCİNİNSIRT, ILICA
ESKİ ADI : KALENDER

İlçenin güneyinde yer alan ilçe merkezinden çok uzak bir köydür.
Başköy, Gürgen, Kıbledağı ve Ballıdere köyleri ve il merkezi ile çevrilidir.
Kıble Dağı’na ortak olan köylerdendir. Bu dağdan başka Arap Duzi ve Yilan Yokuşu adında iki dağı vardır.
Altı akarsuyu vardır. Bunlar , Müher Deresi, Alikıca Deresi, Aşıklar Deresi ,duzdere ,Sap Yırmak ve İnce Yırmak’tır.
İlica denilen ilçenin en önemli şifalı suyu da bu köydedir.
Köy 100 hanelidir.Çamlıca, eski adı Setoz olan Kıbledağı , Ortaköy ve Çamlıca köylerinden oluşan bir köydü.
Daha sonra kıbledağı adını alınca, Kıbledağı’nın bir mahallesi olan Çamlıca da bu adı aldı.
Köyü oluşturan mahalleler, Kalender ( Çamlıca ) , Alikoca , Muher, Külcınınsirti ve İlica mahalleleridir.
Soyadlarına göre köyde yaşayanlar , Altınay, Atabay , Dilmac, Kar, Köşe, Kazdal , Mollamehmetoğlu Yılmaz, Yıldırım sülaleleridir.
Köy eskiden turizm açısından önemli bir konuma sahiptir.
Çay sanayini oluşturan 2 özel çay fabrikası vardır. 1990’da Kır Çay , 1992’de Özhür Çay faaliyete başlamıştır.
Günlük çay işleme kapasiteleri yaklaşık 75 tondur.
Ticari faaliyet gösteren 4 bakkalı, 2 marangozu, 1 çay ocağı , 2 özel çay fabrikası vardır.
Bir sağlık evi vardır.
Köyün ve Güneysu’nun en önemli eseri Kıbledağı Camii’dir.
Köye ait 4 cami vardır. Kıbledağı Camisi, Muher ( Kalender ) Camisi , Ali kıca Camisi ve Külcınınsirt Camisi.
Çalışan 3 değirmeni vardır. Muher Değirmeni , İlica Değirmeni ve Külcınınsırt Değirmeni
Tarihi, özel ve sosyal varlıklar dışında 1 ilkokulu , 1 sağlık evi , 2 alımyeri , 2 lojman ve 5 asma köprü ve köylülerin okul yapmak için ayırdıkları arsa vardır.
Köy oluş tarihinden itibaren görev yapan muhtarlar şunlardır. Mecit Yılmaz ( 1991 – 1994 ) ve Recep Dilmac ( 1994 - … )
Yararlılıkları dokunmuş saygıyla anılan bu insanlar arasında, bakırcı , Şükrü Yılmaz’ı ; demirci Bilal, Hamdi ve Ali Yılmaz’ı ; yapı ustası , Ali , Mustafa ve Sultan Kazdal’ı şair, Mehmet Yılmaz’ı kemaneci Ahmet Yılmaz’ı , tulumcu , Kemal Dılmac ve Kerim Dılmac’ı halk hekimi , Hevva teyze ( Köse )’yi Hoca , Halım Yıldırım’ı sayabiliriz.