Çayeli Latifli Köyü



Latifli köyü idari olarak 1968 yıllarında Sarısu köyünden ayrılmış ise de yerleşimi çok eski yıllara dayanmaktadır.


Latifli köyü idari olarak 1968 yıllarında Sarısu köyünden ayrılmış ise de yerleşimi çok eski yıllara dayanmaktadır. Rivayetlere göre 300 yıl kadar önce Özbekistan Semerkant-Buhara boylarından Anadolu’ya oradan da Karadeniz’e gelen Latifoğlu kardeşlerden Recep Ağa o zamanlarda Çayeli’ne gelip yerleşmek isteyenlere yer gösteren Sipahioğullarına başvurur. Sipahioğulları da kendisine şimdiki Boğaziçi diye bilinen Kalika ve Doğurtli bölgesini gösterirler. Recep ağa bölgeye yerleşir. Ekilmeye müsait alanları buğday ve mısır ekerek değerlendirirken diğer yerlerden odunluk ve hayvan yemi için kullanmaya başlar. Daha sonra Trabzon Araklı’dan gelen bir kişiyi yanına yardımcı olarak alır. Kullanmadığı arazilerden ona tahsis eder. Bu kişi köyün ikinci büyük akrabası olan Suiçmezlerin atasıdır. Bundan sonra hayatlarını birlikte ikame ederler. Latifli köyünün kurucusu sayılabilecek olan Latifoğlu Recep Çavuş’un mezarı Şabanların çayırı denilen arazinin alt kısmındadır. Her ne kadar muhtarlık seçimlerinde tatlı bir rekabet oluyorsa da bu iki akraba arasında çok sayıda kız alışverişi olmaktadır. Daha sonra çeşitli intikaller yolu ile köyden arazi alan Çelikler, Çerman, Yahyaoğlu, Baltacı, Bayraktutan, Köseoğlu, Taşdemir, Sandıkçı, Ateş, Azmış ve Kansız akrabalarından muhtelif sayıda haneler köyümüzde yaşamlarını sürdürmektedirler.

Yazının başında da belirtiğimiz gibi köyümüz 1968 yılına kadar Sarısu köyü içinde Latifli mevkii olarak anılırdı. O dönemde köyün yaşlı ve ileri gelenlerinden Telefoncu Mehmet (Mehmet Özkan (Latifoğlu) Ziya Çavuş (Ziya Suiçmez), Gönci Hasan (Hasan Bayraktutan), Haliloğlu Mustafa (Mustafa Latif) öncülüğünde Sarısu Köyünden ayrılıp Latifli Köyü adında bir köy kurmaya karar verir ve kurarlar. İsminden bahsettiğim büyüklerimizi rahmetle anıyoruz.

Köyümüzün batısında ve güneyinde İncesırt Köyü, Doğusunda Sarısı Köyü Kuzeyinde ise Şairler deresi ile çevrilidir. 642 kişilik köyümüzde 120 hane bulunmaktadır.

Okuma yazma oranımız % 88’dir. Özellikle son yıllarda üniversite tahsili görüp kamuda ve özel sektörün çeşitli kademelerinde gören alan birçok insanımız mevcuttur.

Soy isimlerinden de anlaşılacağı gibi Çayeli’mizin maneviyat değerlerinden emekli vaiz Süleyman Latif’in, uzun yıllar Çayeli Merkez Hacıbaşı (Eski Cami) Camiinde imamlık yapmış Hafız Dursun Ali Latifoğlu’nun ve uzun yıllar köyümüz Camisinde İmamlık yapan ve şu anda Çayeli Çarşıbaşı Camisinde imamlık yapan Yusuf Ziya Suiçmez’in köyümüzden olması bizleri her zaman gururlandırmıştır.

Köyümüzün ulaşımı anayol olarak Çayeli-Kaptanpaşa Karayolunun 7 km. sinden ayrılan yol ile sağlanmaktadır. Bunun yanında yine madenli gurup yolundan iki değişik yol daha köye bağlantı sağlanmaktadır. Şairler deresi yönünden de iki yolla köyümüze ulaşım sağlanmaktadır. Köyümüze elektrik 1975 yılında gelmiştir. İki adet 100 KWA gücünde trafolarla köyümüze elektrik hizmetleri gelmektedir. Elektrik hatları ağaçlıklardan geçtiği için zaman zaman elektrik kesintileri oluyorsa da arızalar köyümüzün fedakâr insanları çabaları ile kısa sürede giderilmektedir. Köyümüzün telefon hizmetleri sabit telefonla Madenlide bulunan telefon santrali ile sağlanmaktadır.

Yerleşim olarak evlerin tepe üstünde olduğundan su sorunu bugüne kadar en büyük sorun olarak göze çarpmaktadır. 1954 yıllarında Ziya Çavuşun Sarısı Köyü Muhtarlığı döneminde İncesırt Köyü Doğurtli mevkiinden getirilen su 20 yıl sonra yetmez hale gelmiş. 1973 lu yıllarında Halil oğlu Mustafa Latif, Haliloğlu Ömer Latif, Koreli Hüseyin Taş, Deli Ahmet Suiçmez Hızır Ağa Suiçmez öncülüğünde Sarısu Köyü Durmuşlu mevkiinden yeni bir su getirilmiş kütüklük tepesine depolanan su yapılan köy isale şebekesi ile köye dağıtılmıştır. Hızlı nüfus artışı ve su tüketimi artmasından dolayı bu şebekede kısa sürede yetersiz hale geldiğinden Halitoğlu D. Ali Taş’ın arazisinden çıkan su elektrik enerjisiyle kütüklük mevkiindeki depoya pompalanmaktadır. Çevre Sağlığı Kurumunca yapılan tetkiklerde içilmesi sakıncalı bulunan su zorunlu olarak kullanılmaktadır. Uzun yıllardan beri köye temiz içme suyu getirme çalışmaları bugünlerde sonuç verdi. Latifli ve İncesırt Köylerine su götürmek amacıyla 10 km uzaklıkta Kamilli ırmağından su götürme çalışmaları devam etmektedir. Adı geçen şebeke 152.000 YTL ihale edilmiştir. Bu amaçla ana hat’ın inşaatı için araba yolu yapılmaktadır. Bu günü kadar köyümüzün su sorunu için çalışanlardan ölenlere Allahtan rahmet dilerken yaşayanlara şükranlarımızı sunuyoruz.

Köyümüzün ana geçim kaynağı çaydır ve bunun yanında son yıllarda kivi ile ilgili çalışmalar sürdürülmektedir. Çaykur’a bağlı Çay Fabrikalarında 60’a yakın kişi çalışmaktadır. Çayeli Bakır A.Ş.’de 15 kişi çalışmaktadır. Köyümüzün % 30 luk bir kısmı İstanbul Kaynarcada yaşamaktadır. Köyümüz küçük bir köy olmasına rağmen göç eden insanlarımıza ait İstanbul ve çevresinde 40 adet ekmek fırını olduğunu duymaktayız. Nüfus ortalaması bakımından bu sayının ginnes rekorlar kitabına girebileceğini düşünmekteyiz. Bu kişilerin birçoğunun İstanbul iş sahibi olmalarına Salih Latifoğlu amcamızın çok büyük katkıları vardır kendisini rahmetle yâd ediyoruz.

Köyümüzün muhtarlarından bahsedecek olursak Servet Baltacı 3 dönem, Şefik Taş 2 dönem Mustafa Taş 1 dönem muhtarlık yapmıştır. Şu anki muhtarımız olan Cemil Suiçmez 1 dönem muhtarlık yaptıktan sonra 2. dönem muhtarlığına devam etmektedir.

Bilindiği gibi 1914 yılının Aralık ayında Sarıkamış Allahuekber dağlarında 90 bin askerimizin donarak şehit olmuştur. Bu askerler arasında köyümüzden de insanlar bulunmaktadır. Bu insanların acılarını halen daha yüreklerimizde hissetmekteyiz.

KÖYÜMÜZÜN ÖRNEK İNSANLARI:

Meryem Taş (Meryem Hala): Genç yaşında bir deniz kazasında kocasını kaybettikten sonra hayattan ümidini kesmemiş Çayeli merkezden Kaptanpaşa’ya kadar sırtında yük taşıyarak kazandığı paralarla çocuklarının tahsillerini yapmalarını sağlamıştır. O dönemde erkeklerin dahi çocuklarını okutmadığı gerçeğini göz önüne tutarsak Meryem halanın ne müthiş ve ileriyi gören bir kadın olduğunu anlamak güç olmaz. Yetiştirdiği çocukları Ahmet Ali Taş ÇAYKUR’dan muhasebe müdürü olarak emekli olmuştur. Oda çocuklarını okutmuş ve onların topluma yararlı bireyler olmalarını sağlamıştır. Diğer oğlu Selahattin TAŞ öğretmenlik yapmış ve emekli olmuştur. Oğlu Ümit Taş Türkiye Basketbol liginde Netaş ve Beşiktaş takımlarında basketbol oynamıştır. Şu anda Yeditepe Üniversitesinde Öğretim Üyesi olarak görev yapmaktır.

Salih Latifoğlu : Genç yaşta gemilere çalışıp kazandığı para ile köydeki arazisini artırmış. Daha sonra Kaynarcaya yerleşerek bütün etrafını Kaynarcaya yerleşmelerine ve iş sahibi olmalarına öncülük yapmıştır. Ömrü insanlara maddi-manevi yardımla geçirmiştir. 7 yıl önce hayatını kaybeden Salih amca 6 çocuk sahibidir.

Abdül Latif Latifoğlu: Azmi ve zekasıyla günümüz gençliğine örnek bir hayatı olmuştur. 1998 yılında girdiği ÖSS sınavında Karadeniz birincisi olmuştur. Burslu olarak Bilkent Üniversitesi Endüstri Mühendisliğini kazanmıştır. Üniversiteyi biricilikle bitirmiştir. Bir süre MAN firmasında tasarım mühendisi olarak çalışmıştır. Şu anda da Albaratürk’te uzman olarak çalışmaktadır.

Harun Suiçmez: Arkadaşları yollarda dolaşırken o zorlu hayat şartlarında, babası cezaevinde olmasına rağmen dere kenarlarında çakıl biriktirip satarak ve çaylıkların toplanan kısımlarından arta kalan sürümleri toplayıp (apostori yaparak) satarak kendine okul harçlığı yapmıştır. Dedesinin paltosuyla ortaokulu ve liseyi bitirmiştir. Erzincan Eğitim Enstitüsünü bitirdikten sonra öğretmenlik mesleğine başlaşmıştır. Belli sürelerde çeşitli okullarda öğretmenlik ve müdürlük yapmıştır. Halen Çayeli Halk Eğitim Merkezinde Müdür Yardımcısı olarak görev yapmaktadır. Müteşebbis ruhuyla Çayeli’nde 110 dairelik Hisarkent Sitesinin yapımına öncülük etmiştir.